ธุรกิจไหนที่เข้าข่ายดาวร่วง ตอนที่ 5

สินค้าหัตถกรรม

และธุรกิจสุดท้ายที่ถือว่าเข้าข่ายธุรกิจดาวร่วง ได้แก่ธุรกิจที่เกี่ยวกับการเกษตรและสินค้าหัตถกรรมที่ไม่มีการต่อยอดในนวัตกรรมใหม่ๆ ที่เรากล้าบอกแบบนี้นั่นเป็นเพราะมีการสำรวจจากหอการค้าไทยแล้วว่าธุรกิจที่เกี่ยวกับสินค้าหัตถกรรมสินค้าพื้นเมืองรวมถึงสินค้าทางด้านการเกษตรไม่ว่าจะเป็นการแปรรูปผลผลิตหรือจำหน่ายในรูปแบบดั้งเดิมไม่ว่าจะเป็นยาง ปาล์ฒ หรือแม้แต่ ข้าว หากไม่มีการใช้เทคโนโลยีใหม่ๆไม่มีนวัตกรรมใหม่ๆเข้ามาเกี่ยวข้องสินค้าและธุรกิจเหล่านี้ก็จะตายลงไปเองเรื่อยๆหรือไม่สามารถต่อยอดอะไรได้อีกแม้ว่าจะมีการกระตุ้นจากภาครัฐในเรื่องการบริโภคสินค้าไทยใช้ของไทยหันมาใช้ผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาพื้นบ้านแต่หากไม่มีใครให้ความสำคัญต่อยอดจากสิ่งที่มีอยู่ให้กลายเป็นสิ่งใหม่มีดีไซน์ทันสมัยมีความน่าสนใจเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าเหล่านี้คุณก็จะไม่สามารถลงทุนต่อยอดในธุรกิจนี้ได้อีกและมันก็จะตันรวมถึงไม่ได้รับความสนใจและก็ตายลงไปอย่างช้า ๆ

ซึ่งคุณอาจจะยังไม่รู้ว่าในยุคปัจจุบันนี้แม้ว่าจะมีกระแสของการนุ่งผ้าไทยหรือการใช้ผ้าไทยมาประยุกต์ดัดแปลงเป็นสินค้าในระดับ hi end แต่ยอดจำหน่ายก็ยังไม่สูงและยังไม่สามารถเข้าถึงกลุ่มคนในจำนวนมากได้เพียงแต่เป็นกระแสวูบวาบและมีผู้ที่นิยมใช้ผ้าไทยจริงๆอยู่ในปริมาณที่ไม่มากเพราะส่วนใหญ่แล้วจะติดในเรื่องของดีไซน์การตัดเย็บและแน่นอนว่ามันมีราคาสูงทำให้กลุ่มคนในสังคมส่วนใหญ่ซึ่งอยู่ในฐานของชนชั้นกลางหรือผู้มีรายได้ปานกลางไม่สามารถที่จะซื้อหามาใส่แทนเสื้อผ้าที่ใช้ทำงานในชีวิตประจำวันหรือสวมใส่ได้อย่างสบายก็จะต่อยอดผลิตภัณฑ์ผ้าไทยไปได้ไม่ไกลมากนักแต่ก็ไม่ตาย เพียงแต่เติมโตได้ช้ามากกว่าที่คาดไว้เท่านั้นเองหรือในเรื่องของการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากการเกษตรหากไม่มีนวัตกรรมหรือเทคโนโลยีใหม่เข้ามารองรับเกษตรกรที่ปลูกวัตถุดิบหลักเช่นยางพารา ปาล์มน้ำมัน หรือแม้แต่ชาวนาปลูกข้าวก็ได้รับผลกระทบอีกทั้งยังไม่มีการควบคุมราคาที่เป็นมาตรฐานราคาที่เป็นกลางเกษตรกรมีหนี้สินล้นพ้นตัวก็ต้องเลิกการเป็นอาชีพนี้และมุ่งหน้าเข้าสู่การทำอาชีพอื่นและแน่นอนว่าสินค้าทางการเกษตรบางอย่างในบ้านเราก็จะต้องนำเข้าจากต่างประเทศหรือเราไม่สามารถส่งออกไปต่างประเทศเพื่อทำกำไรกับคืนเข้าสู่บ้านเราได้เพราะโดนคู่แข่งอย่างประเทศเพื่อนบ้านส่งสินค้าทางการเกษตรที่มีราคาถูกกว่าคุณภาพใกล้เคียง ไปจำหน่ายในตลาดโลกซึ่งหากคนติดตามข่าวเศรษฐกิจก็คงจะรู้ว่าในปัจจุบันนี้ข้าวไทยก็โดนเบียดตกอันดับโดยข้าวเวียดนามเป็นระยะๆ อยู่เหมือนกัน

นอกจากนี้สินค้าเกษตรแปรรูปยังไม่ได้รับความสนใจของคนในประเทศมากนักแม้ว่าจะมีผู้ผลิตบางรายมีไอเดียมีต้นทุนในการผลิตแต่ก็ไม่สามารถจำหน่ายในประเทศได้ตามเป้าหมายหรือได้กำไรตามที่ต้องการทำให้ผู้ผลิตรายใหญ่บางส่วนหันมาผลิตและส่งออกนอกประเทศแต่สินค้าเหล่านั้นก็จะถูกส่งกลับมาขายในประเทศไทยและทำให้เราซื้อในราคาที่แพงขึ้นนี่ถือว่าเป็นวัฏจักรที่น่ากลัวหากคนในสังคมไทยยังไม่นิยมสินค้าใช้สินค้าพื้นบ้านสินค้าทางการเกษตรเหล่านี้ในอนาคตก็อาจจะหายไปจากบ้านเราโดยปริยายหรือเราอาจจะต้องนำเข้าจากต่างประเทศแทนสินค้าในบ้านเรา